ฝันให้ไกล ไปให้ถึงประชาธิปไตยในระดับนิสิตนักศึกษา

฿150.00

รายละเอียด

คำนำหนังสือสำหรับพิมพ์ครั้งที่ 2

หนังสือเล่มนี้พิมพ์ครั้งแรกเมื่อผมอยู่ปี 2 ผมได้เขียนจดหมายวิพากษ์วิจารณ์สโมรนิสิตคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พร้อมข้อเสนอให้เกิดการปรับปรุงเปลี่ยนแปลง ทว่าเสียงสะท้อนที่ผมได้กลับมาเรียกว่าจะเป็นศูนย์

สโมสรนิสิตคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ไม่ได้ทำให้ผมผิดคาดว่าเขาจะไม่สนใจใยดี และพวกเขาก็ควรจะยอมรับว่า ข้อสังเกตของผมนั้นถูก และพวกเขาหลายคนไม่มีความรับผิดชอบทางศีลธรรมเท่าที่ควร

ข้ออ้างเสมอต้นเสมอปลายของสโมสรนิสิตฯคือ นิสิตในคณะไม่สนใจ แต่เมื่อมีคนสนใจเช่นผม เขาก็ไม่มีการตอบ ดังนั้นจึงอาจจะไม่ใช่ว่าไม่มีคนสนใจ แต่สโมสรนิสิตฯลืมพันธกิจหลักของตน และกลายเป็นแค่พิธีกรรม ให้เพื่อนมาหย่อนบัตร และตัวเองก็ไปนั่งเป็นกรรมการบริหาร ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ อ้างว่ามาโยเสียสละ แต่เมื่อมีคนต้องการตรวจสอบ หรือการเสนอ ก็ปฏิเสธหรือทำเป็นเมินเฉยไป

ผมไม่ได้เรียกร้องว่าคนทุกคนจะต้องมีส่วนรวมทางการเมืองอย่างแข็งขัน แต่ตำแหน่งที่สมควรจะมี “ความรับผิดชอบ” กลับปฏิเสธหน้าที่ของตน และไม่มีการทบทวนบทบาทใดๆนอกจากในกลุ่มของตัวเอง นั่นมิใช่ฉุดรั้งสถานะของนิสิตที่จะก้าวไปในการพัฒนาได้อย่างเต็มที่ แต่หมายถึงสังคมและประเทศโดยรวม

เว็บไซต์ที่สโมสรนิสิตคณะรัฐศาสตร์ จุฬาฯ รุ่นที่แล้วสร้างขึ้น ไม่ได้ผิดคาดจากที่ผมคิด และเวลาตอนนี้ (ผมอยู่ปี 3) ก็พิสูจน์แล้วว่า เป็นไปเพื่อการสร้างภาพลักษณ์ มากกว่าเว็บไซต์จะใช้การได้จริง พวกการจองห้องออนไลน์ หรือการรีวิว หรือกิจกรรม หรือรายงานการประชุม ดูจะเก่าไปแล้วไม่อัพเดต ที่จะอยู่ยั้งยืนยงจริงๆน่าจะเป็นประโยชน์ใช้สอยของการประกาศโปรไฟล์ของคณะบริหาร ถ้าหากนี่มิใช่แล้ว ทำไมสโมสรนิสิตชุดใหม่ ซึ่งทำงานกันอย่างใกล้ชิดกับชุดผู้สร้างเว็บมิใช่เว็บต่อ ใครเป็นคนตรวจสอบ มีกระบวนการอย่างไร แล้วคนที่ตั้งคำถามอยู่นอกแวดวงพวกเขา มีการรับฟังจริงๆหรือไม่ นี่ก็คือข้อพิสูจน์ความไม่มีความรับผิดชอบทางศีลธรรมมิใช่หรือ

ในการพิมพ์ครั้งที่2 นี้ ผมไม่ได้เพิ่มจดหมายใหม่เข้าไป เนื่องจากติดภารกิจอย่างอื่น แต่นั่นแหละผมยังยืนยันตามเดิมว่า เวลาของสโมสรนิสิต แต่ละชุดสั้น คนที่มาเป็นไม่ควรหลีกเลี่ยง บอกว่าตนไม่สำคัญอะไร (ทั้งที่นี่เอาไปสมัครงานมีโปรไฟล์ได้) แต่ยืนหยัดถึงพันธกิจที่จะต้องทำให้การมีส่วนร่วม การตื่นตัว ความศรัทธาในระบอบประชาธิปไตยของนิสิตกลับมาได้ โดยเริ่มที่คณะตน

เราก็เรียนมากันด้านนี้ นิสิตคณะรัฐศาสตร์ เรามีโอกาสถกเถียง ได้คิดเรื่องนี้มากกว่าคณะอื่นๆเสียด้วยซ้ำ ทำไมเราไม่ใช้ที่นี่เป็นสนามทดลองทางความคิด และการกระทำใหม่ๆ

เราจะคืนความรู้ครู ไม่คิดต่อยอด ยอมอยู่ตามสถานะแบบเดิมหรือ

เนติวิทย์ โชติภัทร์ไพศาล

6 กันยายน 2561